Tag Archives: Book

587 | ____ of the Year 2016

สวัสดีปี 2017
รู้สึกเหมือนว่าเคยมีธรรมเนียมที่จะต้องจัด _____of the Year ซึ่งไม่ได้ทำมานานแล้ว ก็เลยลองจัดง่ายๆ มาหน่อย สำหรับ _____of the Year นี่ก็นับเฉพาะไอ้ที่สัมผัสในปีนี้นะ ไม่เกี่ยวว่าออกมาเมื่อไหร่ ไม่อยากซับซ้อนเอาห้าหัวข้อยอดนิยม หนังสือ มังงะ หนัง อนิเม เกม ละกัน

หนังสือ โคโคโระ (Mazemonogatari, Copcraft, คิทเช่น)
ยกให้ โคโคโระ เพราะรู้สึกอิมแพ็คมากตอนที่อ่าน รู้สึกถึงพลังที่ก้าวผ่านกาลเวลามาได้ ว่าจะหาวรรณกรรมคลาสสิคญี่ปุ่นมาอ่านอีก แต่ยังไม่ได้ซื้อเลย (แถมไอ้ที่กองอยู่เริ่มสูงอีกแล้ว) ที่ชอบมากในปีนี้ก็มีคิทเช่น(โยชิโมโตะ บานานะ) ชอบความนุ่มนวลแต่ก็มีพลัง Mazemonogatari ชอบเพราะเขียนสนุกกระชับไม่ซ้ำซากแม้ว่าจะได้รับโจทย์ซ้ำๆ แล้วก็ Copcraft คิดว่า Copcraft เป็นไลท์โนเวลที่อ่านสนุกที่สุดในปีนี้แล้ว ไม่ได้โดดจากเรื่องอื่นมากนะ (เกนจิ, สาวแดกหนังสือ, Re Zero) แต่ Copcraft มีความครบถ้วนในตัวเองมากที่สุด

มังงะ อุมารุจัง (Home Sweet Home, Poison Berry in my brain, UQ Holder, Tokyo Ghoul:Re)
ปีนี้อ่านการ์ตูนเยอะเหมือนเคย แต่ไม่มีเรื่องอะไรประทับใจมากนัก อุมารุจังตอนแรกผมค่อนข้างยี้ ตัวละครเอาใจโอตาคุที่มีแฟ็คเตอร์โม่ยในตัวเต็มไปหมด แต่พออ่านไปทีละเล่มๆ ก็พบว่ามันมีด้านอบอุ่นและมิตรภาพเยอะกว่าที่คิด จนมาเสียทีกับซิลฟินนี่แหละ ตาที่เป็นประกายพร้อมกับแอบซ่อนความเหงาไว้ลึกๆ ทำเอาต้องไปซื้อมายกชุดจนได้ (ตอนแรกเช่าอ่าน) ที่ชอบในปีนี้ก็มี Poison Berry in my Brain วิธีคิดในหัวของตัวละครนี่อย่างกับเป็นพยาธิในท้อง แต่ความประทับใจลดลงไปเยอะเพราะดันไปดูหนังซะก่อนอ่านเล่มจบ ส่วน Home Sweet Home นี่จำเนื้อหาไม่ได้ละ(ฮา)แต่จำได้ว่าชอบ, UQ Holder นี่ถึงมันเป็น Mass แต่ก็เป็น Mass ที่กึ่งๆ ตกยุคและล้ำยุคไปพร้อมๆ กัน มีอะไรที่ไม่ได้เจอมานานและเพิ่งเคยได้เจอพร้อมกันในตัว ส่วน Tokyo Ghoul: Re นี่มันสนุกนะ แต่ไม่อยากออกหน้ามาก แฟนอวยเยอะ ฮ่าๆ ชอบที่มันใส่ใจรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ฉากสู้กันก็มันส์

หนัง บิริบิริแกล (Shin Godzilla, แฟนเดย์, Kimi no na wa)
ปีนี้ดูหนังน้อย โปรดอย่านำไปเป็นปัจจัยในการเลือกชม ชอบบิริแกลที่ดูไปตั้งแต่ต้นปีที่สุดเพราะชอบที่ตัวเอกรู้ตัวว่าโง่แต่ก็ไม่อาย แล้วค่อยๆ เรียนรู้ความโง่ของตัวเองจนรู้ว่าความโง่นั้นมีปัญหาต่อตนเองอย่างไร และปรับปรุงแก้ไขจนก้าวข้ามไปได้ ชินก๊อดซิลล่าดูในโรงก็ชอบ คุยกันโคตรมันส์ แต่ไม่สุดตรงตอนจบที่ดูกั๊กๆ ไม่สมเป็นอันโนะ ถ้าอันโนะจริงมนุษย์ต้องพ่ายแพ้จนต้องยิงนิวเคลียร์ใส่ก๊อดซิลล่าและโตเกียวกลายเป็นจุณไปแล้ว แฟนเดย์ (ตกใจอ่ะดิว่าผมก็ดูแฟนเดย์!) นั้นเป็นหนังไทยที่ดีทีเดียว ปมหลายๆ อย่างปั้นออกมาได้อย่างน่าสนใจ ตอนจบที่กล้าซื่อตรงต่อเรื่องราว แล้วก็หนังยอดนิยมแห่งปี Kimi no na wa ภาพสวยมาก สวยจนต้องรำพันว่าสวยฉิบหาย แต่นอกจากภาพสวยก็ไม่มีเสน่ห์อะไรให้ประทับใจเป็นพิเศษ จริงๆ มีหนังที่ติดโผอีกเรื่อง แต่ลืมชื่อหนัง ใครนึกออกบอกด้วย ชื่อเรื่องเป็นชื่อของตัวละคร เป็นชีวิตของผู้หญิงคนนึงที่เพ้อๆ หลอนๆ ชีวิตนางจะเจอสารพัดความพิศดาร หนังจะสีสดๆ จำได้แค่นี้….

อนิเม Flying Witch (Kuromukuro, Kiznaiver, Occultic; Nine)
ปีนี้ค่ายอวย (Shaft, P.A.) ไม่ค่อยออกงานโดนๆ มี Kizumonogatari ดูไป 2 ภาค ก็ดีอยู่แต่ไม่ถึงขั้นชอบแล้วก็ไม่ได้มีอะไรแปลกใหม่ ส่วน Kuromukuro ก็ไม่ถึงกับชอบมาก(แต่ก็ชอบ) Kiznaiver กับ Occultic; Nine ก็เกือบดีแล้ว เหมือนขาดอะไรไปตอนท้ายทั้งคู่ สุดท้ายก็เลยกลายเป็นชอบ Flying Witch มากที่สุดในปี เพราะมันเรื่อยๆ เฉื่อยๆ สบายๆ ไปหมดทั้งเรื่อง ดูแล้วสบายใจปลอดโปร่ง มีคำตอบในตัวเองได้ครบถ้วน

เกม Terraria (MGSV, FFXV, The King of Fighters)
ไม่นับ FFXIV ปีนี้ก็เล่นเกมไม่ได้มากเท่าไหร่ เล่นเยอะหน่อยตอนซื้อ PS4 หลังจากลองพินิจพิจารณาแล้ว คิดว่าตอนที่เล่น Terraria รู้สึกตื่นเต้นที่สุด มุมมองต่อเกมแบบใหม่ๆ วิธีเล่นแบบที่ไม่เคยเจอ (ผมไม่เคยเล่นเกมที่คอนโทรลตัวละครโดยให้ใช้คีย์บอร์ดกับเมาส์เล่นมาก่อน) บอสที่สู้สนุกและหลากหลาย การให้เพลเยอร์สร้าง Arena สำหรับสู้กับบอสเองนี่เปิดโลกมาก ทำให้เป็นเกมที่ชอบที่สุดในปีไป แต่ถ้าให้เล่นเกมแนวนี้อีกก็คงไม่เล่นแล้วนะ…. ส่วนเกมอื่นๆ MGSV รู้ๆ กัน สนุกมากแต่ไม่เกมจบ, FFXV ก็นะ(หัวเราะ) ส่วน KOF นั้นค่อนข้าง Niche และถ้ามองที่ตัวเกมจริงๆ ภาคนี้ก็ยังไม่ถึงระดับ Masterpiece แต่ก็เป็นการเปลี่ยนแปลงที่ดี

ปีนี้ต่อกันพลาไป 4 ตัว มี Q-beley, Hyakuri, Neue Ziel และ Val-Valo ต้องจัดอันดับอะไรด้วยมั้ย….
ปล. ภาพประกอบไม่เกี่ยวอะไรกับอันดับ แค่อยู่ใกล้มือ