626 | นาสึนะ!


ไม่ได้อยากเขียนถึงเรื่องเดิมๆ หลายหนหรอก แล้วก็ไม่ไฮป์เป็นพิเศษด้วย แต่คิดว่ามีหลายคนอยากรู้ว่าผมดูเรื่องอุจิฮานาบิแล้วรู้สึกอะไรยังไง อยากอ่านรีวิวหรืออะไรเทือกๆ นั้น ก็อยากเขียนนะ แต่ขี้เกียจ กุจะไปเล่น Bloodborne ละ แต่อีกใจก็อยากเขียนเหมือนกัน ก็เลยเขียนเป็นบุลเล็ทบันทึกไว้ละกัน

– ในฐานะแฟนบอยชาฟท์ ชอบมาก
– ชวนคนอื่นดูมั้ย ไม่?
– ชอบแต่ก็ไม่ได้บอกว่าดี กุชอบของกุอ่ะ
– ข้อเสียมีเยอะ ไม่เถียงเลย คุยได้
– ไปดูด้วยพื้นฐานว่าอ่านหนังสือแล้ว
– ลำดับการรับรู้คือ หนังสือ > หนัง > ทีวี
– ระหว่างดูหนังจะคอยคิดว่าเหมือนหรือไม่เหมือนหนังสือยังไงอยู่ตลอดเวลา
– หนังสือเขียนพร้อมๆ กับที่เขียนบทอนิเม
– คนเขียนบทอนิเมและนิยายไม่ใช่ชุนจิ อิวาอิ
– [แฟนบอย]รู้สึกว่าคุ้มตั้งแต่ไตเติลแล้ว
– 3D ห่วยสัส
– ช่วงกลางๆ น่าเบื่อนิดหน่อย
– เล่าเรื่องแบบเชยๆ 90 หน่อยๆ (ก็ต้นฉบับมัน 90)
– อนิเมใช้ภาพตัดเร็วๆ เสริม
– ขาอ่อนนาสึนะน่าเลียมาก
– รักแร้ก็เช่นกัน
– ชอบที่นางเอกถามว่า “จะไปไหนกัน” แล้วพระเอกตอบว่า “ไม่รู้”
– สองประโยคข้างเป็นแก่นของเรื่องเลย(หัวเราะ)
– เพลงเพราะ
– [แฟนบอย]มีหลายซีนที่คิดในใจว่า “ได้ดูของแบบนี้ในโรงหนังก็คุ้มแล้ว”
– ในนิยาย นาสึนะจะให้ความรู้สึกเปราะบางกว่านี้ ไม่เดเระแบบนี้
– แต่ในนิยายก็เอโร่ยเหมือนกัน
– ไหปลาร้านาสึนะใน TV ก็เอโร่ยเหมือนกัน
– ฉากจับนมครู(CV: Hanazawa Kana)มีตั้งแต่ฉบับ TV
– กิมมิคสตรีทไฟเตอร์ในเวอร์ชั่น TV ถูกเอาออกไป(เสียดาย)

– ไม่ชอบอะไร? ไม่ชอบลูกแก้ว
– และการยัดเยียดแฟนตาซีเข้าไปโดยไม่มีอะไรรองรับ
– แต่ฉากฟุ้งเฟ้ออลังการโชว์พาวนี่ชอบนะ
– อยากให้เรื่อง “ธรรมดา” แบบทีวี
– อยากให้นาสึนะอึนๆ หม่นๆ แบบในหนังสือ
– ภาพนาสึนะในหนังสือ(ในมุมมองของผม)จะดูหม่นๆ อึนๆ อยากตาย
– มองว่าทั้งนิยาย หนังสือ และทีวี มีความเหลื่อมกันเยอะ

– โปรโมทว่าเป็นหนังรักนี่ก็ตลกดี…
– วันที่ไปดูคนเกือบเต็มโรงแน่ะ (เซ็นทรัลอีสต์วิลล์)
– ย้ำอีกครั้ง ได้เห็นอนิเมชั่นแบบนี้ในโรงภาพยนตร์(ไทย)ก็คุ้มค่าตั๋วแล้ว
– ใครดูคมนนวแล้วชอบอยากดูอะไรคล้ายๆ กันไม่แนะนำ
– หลังจากที่ดูหนังแล้วคุยๆ ประเด็นที่ถกเถียงกันมากที่สุดคือความเอโร่ยของนาสึนะ

เสริม การไปปั่นจักรยานที่โอโนมิจิทำให้ความรู้สึกเวลาดูอนิเมเปลี่ยนไป รับรู้สีและบรรยายกาศของสถานที่ได้มากขึ้น โดยเฉพาะซีนริมทะเล อย่างเช่น ณ ที่ตรงนั้นหันหน้าไปทางขวาจะเป็นยังไง รถวิ่งเร็วมั้ย ยางมะตอยขรุขระขนาดไหน แดดร้อนยังไง กลิ่นลมที่ปะทะหน้าเป็นแบบไหน โดยเฉพาะ “สี” ความรู้สึกถึงสีในภาพที่เห็นเปลี่ยนไปเป็นอย่างมาก อารมณ์ว่า “สีแบบนี้” จะมีบ่อยมาก สีที่เห็นเป็นสิ่งที่คุ้มที่สุดในการไปโอโนมิจิแล้ว

ปล. ว่าจะเรียบเรียงให้เรียบร้อย แต่ขี้เกียจแล้วจ๊ะ

Leave a Comment