ความเดิมตอนที่แล้ว มีการติดต่อจากสำนักพิมพ์แห่งนึงให้ไปวาดงานเอโรมังงะ หลังจากคุยเรื่องต่างๆ เสนอเรื่อง และวาดเนมจนส่งบก.โอเคและส่งให้กองบรรณาธิการ ก็ปรากฎว่าโดนตีกลับเพราะเข้าฉากต่อสู้ช้าเกินไป ก็เลยย้อนกลับมาแก้กับ บก. O อีกครัง
ปัญหาหลักๆ ที่โดนคอมเมนท์คือเข้าฉากต่อสู้ช้าเกินไป กว่าเริ่มสู้กันก็ปาเข้าไปหน้า 14-15 แล้ว เขาอยากให้ลดเหลือภายใน 10 หน้า และอยากให้เพิ่มฉากเซอร์วิสช่วงต้นเข้าไปหน่อย บก. O ก็บอกว่าเดี๋ยวเขาไปช่วยดูว่าอะไรตัดออกได้มั่งจะเพิ่มเซอร์วิสตรงไหนได้มั่ง
ระหว่างนั้นก็จะมีความรู้สึกแปลกๆ โผล่มาในหัว คือเป้าหมายในการแก้คือเน้นฉากโป๊มากขึ้น ก็จำเป็นต้องลดการเล่าเรื่องและมิติตัวละครลง ก็อดรู้สึกไม่ได้ว่าตัวละครที่ปั้นมาอาจจะต้องเปลี่ยนไป พอคิดว่าน้องอาจจะต้องทำอะไรที่ไม่อยากทำก็อดรู้สึกเศร้าๆ ไม่ได้ เพราะเซ็ตติ้งเดิมก็ออกแนวสู้ชีวิตหน่อย ถ้ามาให้ถอดผ้าทำตัวสมองนิ่มก็คงเหมือนโดนทำร้าย น่าจะคล้ายๆ พวกเล่นมูแล้วรักลูกไรงี้มั้ง….
บก. O กลับมาพร้อมกับแนวทางการแก้ เขาก็อธิบายว่าอยากรักษาจุดไหนของตัวละครและเรื่องเอาไว้ จุดที่เขาอยากเก็บไว้ก็ค่อนข้างเป็นจุดสำคัญของเรื่องและตัวละคร ก็รู้สึกซาบซึ้งใจพอสมควร ที่ตัดออกคือหน้าเปิดซีนสถานี (ผมยื้ออยู่สามรอบสุดท้ายก็โดนเอาออก) แล้วก็พยายามบีบทุกอย่างให้แน่นๆ หน่อย แต่เนื้อหาอยู่ครบ
พอลองไปแก้ตาม และทำให้เริ่มฉากต่อสู้ได้ในหน้า 10-11 แต่ปรากฎว่า… ไม่สนุกว่ะ คือเคยอ่านแบบเต็มมา พออ่านแบบที่ตัดออกแล้วอารมณ์มันไม่ได้ ก็บอก บก. ไปเลยว่าผมรู้สึกว่าไม่สนุก อารมณ์หายไป ก็คุยๆ กันแล้วแก้อีกนิด ผมก็ยังรู้สึกว่าไม่ได้ล่ะ มันไม่สนุกจริงๆ ขอวาดช่วงต้นใหม่หมดเลยได้มั้ย ไม่ใช้ก็ไม่เป็นไร บก. เสือกโอเค วาดเลยจ้า… ไม่ลังเลซะหน่อยเหรอ…
พอตกลงว่าจะวาดใหม่ + มีความรู้สึกว่าเลเวลคอมมูเพิ่ม ก็เลยลองคุยเรื่องทั่วไปกับ บก. ดู บอกว่าเนี่ย FF14 กับ Arknights มันเพิ่งอัพเดทพร้อมกัน ขอกุไปเล่นก่อนนะ แล้วก็คุยเรื่อยเปื่อย บอกเงินเยนอ่อนจัง ปีก่อนไปเที่ยวของกินถูกมาก แล้วก็ถามเรื่องเลิพซีนไม่ค่อยแก้นี่มันโอเคมั้ย อยากให้เนมผ่านไวๆ จัง เขาตอบกลับว่าเขาก็อยากให้เนมผ่านไวๆ เหมือนกัน (เคาเตอร์โคตรเจ็บ) ส่วนเลิพซีนวาดดีแล้ว ไดนามิคดี
พอเล่นเคลียร์ Patch 7.4 กับ IS6 จบ 3 แบบ ผมก็กลับไปวาดช่วงต้นใหม่หมด 10 กว่าหน้า เปลี่ยนลักษณะการเล่าเรื่องใหม่หมดเลย เริ่มมาเป็นซีนสถานีรถไฟ (ยังไม่ยอม) แล้วตัดมาให้อยู่ที่ห้อง แล้วค่อยเล่าย้อนว่าเจอกันยังไง (ซึ่งเป็นซีนในเวอร์ชั่นแรก) พูดง่ายๆ คือเขียนตอนต่อของเรื่องเดิม(โดยเรื่องเดิมยังไม่ได้เขียน…) โดยเปลี่ยนจากเรื่องจบในคืนเดียวเป็นหลายวัน/เดือน แล้วข้ามมาเล่าเรื่องการพัฒนาความสัมพันธ์กันแทน แถมเขียนไปสองแบบเผื่อให้มีฉากต่อสู้ได้ทันที พอส่งไป บก. O ตอบมาสั้นๆ ว่าไม่เข้าใจทำไมถึงเอากัน อยากเล่าอะไร…
นาทีนี้คือปรี๊ดมาก สัส โมโหจริงๆ แต่ก็ตอบไปว่าเรื่องแบบใหม่จะเล่าที่ความสัมพันธ์ของพระเอกนางเอก โดยลดมิติของเรื่องลง ไม่ต้องมีแบ็คสตอรี่ เน้นซีนเพิ่มความสนิทสนมในช่วงต้นก่อนจะมีเซ็กส์กัน และอีกเวอร์ชั่นนึงคือหลังจากรู้จักกันแล้วก็มีเซ็กส์กันไปแล้ว ก็เป็นความสัมพันธ์อีกแบบที่ทำให้มีฉากเลิพซีนได้ตั้งแต่เริ่ม เพื่อแก้ปัญหาความไม่เป็นเอโรมังงะ
แต่ไอ้จังหวะที่ตอบดิสคอร์ดเนี่ย คือตอบในทันทีไง ยังไม่ทันโมโห ผมหงุดหงิดกับคำถาม “ทำไมถึงเอากัน” มาก ไอ้รอบแรกนี่กว่าจะผ่านได้ก็แก้แล้วแก้อีก นี่กูต้องมาสู้กับประโยคนี้อีกเหรอ แค่หงี่ก็เอากันได้แล้วป่ะวะ เชี่ย สัส แล้วส่งไปวันศุกร์ กว่าจะมาตอบก็วันจันทร์ เสาร์อาทิตย์นั่งคิด เทแม่งเลยมั้ยวะ วาดเองดังกว่ามั้ยเฮ้ย กุก็ไม่ใช่ขี้ๆ นะ(เป็นเพียงจินตนาการส่วนตัว)
พอวันจันทร์ บก. มาตอบว่าเข้าใจแล้ว โอเคแนวทางนั้น แล้วก็ให้แก้จุดโน้นจุดนี้… อะไรวะ… แล้วไอ้ที่กุหงุดหงิดจะไปลงที่ไหน… แต่โอเค้ คุยกันก็เข้าใจนี่หว่าเนอะ เขาให้เลือกว่าช่วงต้นจะเป็นความสัมพันธ์แบบพลาโตนิคหรือเซ็กส์เฟรนด์ก็ตามใจเลย สุดท้ายผมก็เลือกแบบพลาโตนิค พอวาดเสร็จ…. อ่านดู…ใช้ได้ว่ะ
บก. ชมเยอะมาก เยอะแบบมึงคิดเยอะกว่ากุแล้วป่ะ… แถมให้แก้ตอนจบเป็นแบดเอนด์ได้ จัดไปเลย แอบเนียนเพิ่มเลิพซีนด้วย เพิ่ม pillow talk ระหว่างยก ไปๆ มาๆ สัส 30 หน้าแล้ว ช่างแม่งล่ะ ยังไงก็เป็นปริมาณที่ไม่เคยวาดทั้งนั้น ก็พยายามวาดเนมให้ครบทุกหน้าเรียบร้อยก่อนปีใหม่ ช่วงนี้หลังจากมีแนวทางเรื่องที่ลงตัว ก็มีแต่การแก้เล็กๆ น้อยๆ เสริม ใช้เวลาไม่นานนัก และประกอบกับมีคอมมิชชั่นเข้ามานิดหน่อย ผมก็สลับไปวาดคอมมิชชั่นด้วย
ระหว่างนั้นก็ลองถามอะไรไปนอกเรื่องไปหลายอย่าง เช่นแนวทางที่รู้สึกว่างานตัวเองค่อนข้างซอฟท์คอร์เกินไปมั้ย หรือคิดยังไงกับงาน AI มังงะที่ขายดีมากๆ เขาก็ตอบมาว่าฮาร์ดคอร์อาจจะดังแต่ซอฟท์คอร์ก็ก็มีกลุ่มเป้าหมายใหญ่และแข็งแกร่ง ส่วนเรื่องงาน AI มังงะ ก็แบ่งรับแบ่งสู้เพราะจุดยืน แต่สรุปได้ว่าจะไม่ยุ่งจนกว่าจะมีบรรทัดฐานที่ชัดเจนจากทุกฝ่าย แล้วเขาก็บอกว่ามาพยายามสร้างแฟนเบสจนสามารถวาดตามที่ใจชอบได้กันเถอะ
พอเข้าเดือนมกราเขาก็เอาเนมตัวนี้ไปคุยกับกองบรรณาธิการ ได้ฟี้ดแบ็คเรื่องอยากให้มีฉากเซอร์วิสหน่อย ส่วนมากก็เป็นการแก้เล็กๆ น้อยๆ เหมือนเดิม ใช้เวลาส่งไปแล้วรอตอบไปตอบมานานกว่าแก้อีก แล้ววันนึง(วันศุกร์) ผมก็ส่งแก้ไปตามปกติ ปรากฎว่าวันจันทร์เขาไม่ตอบ วันพุธก็ยังไม่ตอบ… มีไรป่ะวะ ปกติตอบไม่เคยขาด ได้เวลาเทกุแล้วเหรอ เลยลองถามไปอีกรอบ เขาก็ตอบมาว่าขอโทษด้วย อาหารเป็นพิษลาหยุด จะรีบดูให้วันพรุ่งนี้ แล้วก็เงียบไปอีก…
ผ่านมาวันจันทร์บก.ก็กลับมา ขอโทษขอโพยว่าทำให้ล่าช้า และบอกว่าเขาก็เล่นเอนด์ฟิลด์เหมือนกัน (น่าจะเห็นว่าผมเล่นอยู่เพราะดิสคอร์ดมันโชว์) เขาบอกว่าอีวอนน่ารักมากเขาหมุนไม่ออก ผมก็แบบ…หรือว่าที่หยุดไป… โอเคเราจะไม่ถาม ผมก็บอกว่าผมหมุนอีวอนไม่ออกเหมือนกัน ผมอยากได้แองเจลิน่าก็ออกแต่แอมเบอร์…. แล้วผมก็แก้อีกนิดหน่อยเพิ่มซีนนางเอกหยอกล้อนิดนึง ตอนนี้ก็คิดแล้วว่าคงใกล้จะโอเคแล้วมั้ง…. แทบไม่มีอะไรให้แก้แล้ว
พออีกวันบก. กลับมาถามคำถามแปลกๆ อย่าง จุดเด่นของนางเอกคืออะไร สัดส่วนความลึกลับและน่ารักของนางเอกคิดว่าเป็นเท่าไหร่ และคิดยังไงกับด้านอีโรติคของผลงาน ผมก็งงๆ หรือจะวนมาตีโจทย์อะไรอีกแล้ว เขาบอกว่าเขามีความเห็นแต่จะแจ้งหลังจากดูคำตอบอีกที ผมก็ตอบๆ ไปตามที่คิด
เขาก็ตอบมาว่า มีความเห็นจากหัวหน้ากองบรรณาธิการ(編集長)ว่า ไม่รู้ว่าเป็นมังงะที่ต้องการจะโชว์อะไร (ไม่รู้ว่าควรจะอ่านด้วยความรู้สึกแบบไหน) อยากให้เบนเข็มไปทางเซย์เนน(เอโร)มังงะที่ชัดเจนมากกว่าแนวดราม่าหรือภาพยนตร์ แล้วบก. O ก็พยายามลองเสนอแนวทางใหม่ เช่นเปลี่ยนความสัมพันธ์กับนางเอกให้รู้จักกันอยู่แล้ว หรือปรับให้คีย์พอยท์ของเรื่องเป็น SEX ที่เกิดขึ้น (เขาบอกว่าการที่นางเอกเป็นนักเรียนเลยไม่อยากแตะต้องนั้นไม่มีน้ำหนักมากพอในวงการนี้ 555) หรือเปลี่ยนเป็นการเล่าเรื่องสั้นๆ ระหว่างความสัมพันธ์แทน แล้วมีคำถามนึงว่าจะรู้สึกลำบากใจมั้ยถ้าบรรยากาศเรื่องในตอนนี้จะต้องถูกลดทอนลง
สรุปสั้นๆ คือไม่เป็นเอโรมังงะเลยไม่ผ่าน
และความเป็นเอโรมังงะมันไม่ได้อยู่ในแก่นของเรื่องตั้งแต่แรก ถ้าจะแก้ก็คือแทบจะแก้ทั้งหมดนั่นแหละ และอาจจะต้องทำลายตัวละครที่สร้างมาทิ้งด้วย สารภาพตามตรง ผมไม่ได้รู้สึกเซ็ง หงุดหงิด หรือท้อแท้เลย ผมรู้สึกว่าเป็นอย่างที่คิดเลย และการที่เขาบอกว่ามันเหมือนละครหรือหนังกลับเป็นคำชมด้วยซ้ำ
น่าแปลกใจที่หลายๆ จุดตรงตามที่ผมคิดและเคยบอก บก. ไปแล้ว แต่ผมกลับไม่รู้สึกโทษ บก. เลย ผมตอบไปตรงๆ ว่าถ้าให้เปลี่ยนบรรยากาศของเรื่องผมก็คงเสียใจแหละ ผมคิดตั้งแต่ตอนหาข้อมูลวาดแก้รอบสองแล้ว เอโรมังงะแทบทุกเรื่องแก่นของเรื่องต้องวนเวียนกับเรื่องลามกในทางใดทางนึง แต่งานของผม SEX เป็นเพียงผลที่ตามมาเฉยๆ (ซึ่งผมยังเชื่อนะว่าจริงๆ แล้วผมไม่ได้ลามกหรอก!?)
ดูจากแนวทางการแก้ไข ถ้าแก้ถึงแกนของเรื่องขนาดนั้นก็แทบจะวาดใหม่อยู่แล้ว งั้นวาดใหม่เลยดีกว่าหรือเปล่า ก็เลยเสนอไปว่า เอางี้ ผมไม่ติดเรื่องงานเยอะ (แต่ติดเรื่องไม่ได้ตัง 555 ซึ่งไม่ได้กล่าวออกไป) ผมคิดว่าปัญหาของเรื่องนี้คือแก่นของเรื่องมันไม่ได้เป็นเอโรมังงะจริงๆ ตอนเสนอเรื่อง มีอยู่สองเรื่องที่มีความเป็นเอโรมังงะสูงกว่า คือเรื่องรุ่นพี่สาวแว่นกับเมดโดนแกง จะลองวาดใหม่เลยมั้ย?
หรือว่าน้องหน้าเหมือนคุโรเนะโกะจะมาได้เพียงเท่านี้ OL รุ่นพี่สาวแว่นนมใหญ่ที่เลี้ยงแมววิเชียรมาศจะมาแรงแซงทางโค้งมั้ย หรือจะเป็นการเปิดตัวชีวิตบัดซบของไอดอลสาวที่ต้องมาใส่ชุดเมด!?
โปรดติดตามตอนต่อไป
สู้กับบก.+กองบก.+หัวหน้ากองบก. ก็จะสามเดือนแล้ว นานเหมือนกัน แนวทางการเสนอผลงานและเผยแพร่แบบเก่าไม่รู้จะยังใช้ได้อยู่มั้ยในยุคที่ทุกคนสามารถเข้าถึงผู้ชมได้ทันที แต่ที่เขียนเล่าเนี่ย เขียนไปเขียนมาก็สนุกดีจนอยากทำคอมมิคเอสเซเลย
ปล. ภาพประกอบคือหน้าคู่ที่ลองวาดแบบไม่มีกรอบ เพราะเคยชอบแบบนี้จากเรื่อง Blood Alone พยายามเล่าอารมณ์หมาหยอกไก่โยนกันไปมา
